Introductieweek

Dag lieve familie en vrienden!

Het is hier nu kwart over 8 en over drie kwartier begint de derde dag van onze introductieweek. Ik heb dus nog even tijd om weer een verhaal te schrijven en mijn avonturen met jullie te delen!

Zondag zijn we met de meiden van kamer 14; ik, Karin, Melanie (duits) en Mirjam (Canadees), naar Jamestown gegaan met de taxi. Dit is een oud vissersdorpje in de hoofdstad en schijnt de moeite waard te zijn. Was weer heftig om te zien. Aan lokale mensen gevraagd hoe we het beste naar het strand konden lopen en dat was toch echt midden door de 'krottenwijk'. De mensen kijken je natuurlijk aan, maar je voelt je wel heel veilig! Bij de pier hebben we foto's genomen, wat je eigenlijk hier eerst moet vragen. Echt heel indrukwekkend om te zien. De boten zijn best wel mooi en kleurrijk. De mensen zijn heel vriendelijk en de kinderen kijken je vol verbazing aan en roepen Ubruni. Op de terugweg werden we aangesproken door een man en hij wilde ons wel meer uitleg geven over het dorpje. Dus weer teruggelopen naar de pier en daar hebben we heel veel informatie gekregen. Echt heel interessant! De boten bijvoorbeeld, zijn gemaakt van hele bomen enkunnen zo'n 50 jaar mee. De chief van de vissers was er ook en die was bezig een net te maken. De langepier aan de overkant waseen ondergrondse tunnel waar vroegen de slaven onderdoor gingen...Verder mochten we heel veel foto's maken om te laten zien aan onze familie, ze zijn hier heel erg trots op hun land en willen dat wij alles vertellen enlaten zien. De kinderen vonden die camera's wel interessant en gingen dan ook poseren! Haha. Hierna zijn we met onze gids naar JamesFort gelopen. Dit was tot 2008 nog een gevangenis. Hier hebben we ook weer een rondleiding gehad, heel indrukwekkend! De cellen zijn heel klein en donker, maar er gaan wel zo'n 20 mannen in.Als je in een bepaalde cel wilde, moest je een bepaald bedrag betalen aan de mensen die er al in zaten. Bijeen cel hingen zelfs de 'huisregels'nog aan de muur! Op de binnenplaats hingen ongeveer 18 douches, dus hier werd elke dag om gevochten. Ookwas er een apart gedeelte met toiletten, allemaal naast elkaar; een soort stoelen.Teruggelopen kwamen we een vrouw tegen die vroeg of weAfrika leuk vonden. Natuurlijk zeiden we ja. Nou dan moesten we maar in Ghana blijven, dan had zij wel een speciale creme voor ons om zwart te worden! Haha. :) Mensen zijn hierheel erg vrolijk en super vriendelijk, ook al hebben ze helemaal niks. 's Middags met een paar nieuwe mensen een rondje gelopen. Toen we dachten dat we verdwaald waren; werden we ineens uitgenodigd op het feest van een bruidspaar! Echt geweldig omdit mee temaken! Bruidspaar zag er super mooi uit in traditionele kleding. Veelgedanst en kregen zelfs eten en drinken. Zo gastvrij! Kunnen wij nog wat van leren. Teruggekomen bij het hostel was er een nieuwNL meisje, Juliette en een Belgisch meisje,Jirka aangekomen. Leuke meiden en erg gelachen!

Maandag was onze eerste introductiedag. In twee groepen, zijn in totaal met 31 vrijwilligers, zijn we naar het kantoor van Syto gereden en hierhebben we geld gewisseld en een simkaart gekocht. Helaas is mijn telefoon dus nietsimlock vrij... Verder werden we hier in twee groepen gedeeld. Ik zit wel metAnne, maar de rest van de NLers zit in de anderegroep. Wel jammer, mja het is alleen voor overdag. Hier hebbenwe het programma voor de rest van de week gekregen. Toen zijn we met de groep naar het strand gereden en hier voor het eerste iets Ghanees gegeten: Yam.Bestlekker! We zouden tot 16.00u op het strand zijn, dus zijn maar een stuk gaan lopen met de NLse groep. Ook de NLse jongen ontmoet,Dinant. Het is het populairste strand en opzich ook best mooi. Toch ligt er veel afval opplekken. Omdat we natuurlijk met een grote groep blanken waren, werden we belaagd door de kooplui. Bikin's, armbanden, kunstwerken, noem maar op! Zelfs vrouwen die je nagels willen doen. Ook nog een manontmoet, die ons eenGhanees spel heeft geleerd en ons uitgenodigd voor de Reggae party op woensdag. Na het strand zijn we nog naar een kunstenaar geweest, die helespeciale dingenmaakt.Namelijk persoonlijke grafkisten. Een vis of bierflesje zijn hier voorbeelden van. Hij had ook een leeuw en vliegtuig als grafkist. Best bijzonder!

Dinsdag was de tweede dag en vandaag zouden we heel veel informatie krijgen en drum & dance lessen.Aangekomen bij het kantoor van Syto in een lokaal gaan zitten en hier hebben we Tina ontmoet, de manager. Dit is onze Big Black mother voor de komende tijd. Heel lief vrouwtje en heeft het allerbeste met ons voor! De informatie ging over veiligheid, gezondheid, cultuur en het gastgezin. Het was echt heel interessant! Verjaardagen bijvoorbeeld kennen ze hier niet. Begrafenissen worden groots gevierd met heel veel feest; want ja, er is nog tijd genoeg om te huilen. Een jaar lang mogen de spullen van de overledene niet aangeraakt worden, want die persoon is er nog. Na een jaar wordt er dan weer gefeest en wordt er gevraagd of die persoon weg wilt gaan. Verder wordt je door het gastgezin echt over beschermd zei Tina. Ze willen je overal mee naar toenemen en aan iedereen voorstellen omdat ze heel trots zijn dat je hier bent. Ik ben heel erg benieuwd!! Met de lunch fried rice met kip gegeten en de portie rijst is het driedubbele van wat je in NL krijgt. Het is hier ook een compliment als ze zeggen dat je aangekomen bent! En het gastgezin zal er ook bijna alles aan doen dat dit gebeurt. Hmm, toch niet 5 kilo lichter als ik thuis kom...De dansles was echt heel erg leuk! Net als het drummen. We hebben de vrouwelijke versie en de mannelijke versie gedaan. De vrouwelijke is moeilijker omdat wij vrouwen ook veel lastiger zijn. Haha! Aan het eind met zn allen nog even gedanst onder begeleiding van de drums. Alles staat op film, dus over 6 weken kunnen jullie het zien! 'sAvonds natuurlijk in hetOranje de wedstrijd gekeken. Met 12 mensen zaten we ineen rij voor de tv te kijken en te eten.De Ghanezen zijn ook voor ons, want wij moetenUruquay eruit gooien. Nog steeds zijn ze ergfanatiek. Mooie wedstrijd!! Echt super dat we in de finale zitten, maar vind het nu wel jammer dat ik niet in NL ben. Mja, zondag bij het gastgezin maar kijken en mooi feestje bouwen.

Vandaag hebben we city tour en gaan we ook naar de markt. Ben benieuwd! Verder hebben we morgen kook en taalles. Gaan drie gerechten bereiden. Ik weet al dat ik de rijst lekker vind hier! Jolof is ook lekker! Vrijdag worden we om 08.00u opgehaald om naar het gastgezin te gaan. Spannend!! Het is echt een dorpje, (Buduatta, uur vanaf Accra) dus dan zal die shock wel komen denk ik.

Lieve allemaal, dank julie wel voor jullie reacties! Ik wil vanmiddag proberen wat foto's te plaatsen. Heel stom; ik had alles bij me, behalve de kabel van mn camera voor de computer. Ik kan wel gelukkig de foto's van Anne gebruiken! :d De rest houden jullie te goed!

Voor nu dikke kus en tot heel snel!

Liefs Marije x

Indrukwekkend!

Lieve allemaal,

Donderdagavond ben ik veilig gearriveerd op het vliegveld van Accra! Hoe is het daar? Lekker warm? ;)

Het begon allemaal donderdagochtend om 05.15u.Toen ging de wekker en kon het grote avontuur beginnen. Rond 6.00u reden we weg richting Schiphol. Samen met mn ouders, broertje en Anne & Andre koffie gedronken en toen was het wel tijd om afscheid te nemen. Het voelde best raar om alleen de douane door te gaan. Hier moest gelijk mijn tas gecontroleerd worden. Had er helemaal niet aangedacht dat er een schaar in mijn first aid kit zat. Gelukkig was alles verder goed en mocht ik door inclusief schaar! Ik kon vrij snel hierna boarden dus dat scheelde weer. Wat Andre al voorspelde klopte: Je bent nog niet in de lucht of je krijgt al wat te drinken! Haha. Volgens planning kwamen we aan op Rome. Enorm vliegveld en heel onduidelijk. Ik moest voor mn vlucht naar Accra nog inchecken, maar naar meerdere keren vragen en zoeken was het nog niet gelukt. Uiteindelijk een kleine incheckbalie van Alitalia gevonden, hij wist alleen niet zeker of mijn bagage wel aan zou komen, maar dacht het wel.. Helaas konden we pas een uur na planning boarden, dus had al vertraging. Verder was de vlucht wel oke, nog een tussenstop in Nigeria gemaakt. Hier kwamen ongeveer 10 Nigerianen het vliegtuig schoon maken (stofzuigen enzo :P) en toen konden er nieuwe mensen boarden. Na een uur weer de lucht in. Nu maar voor een half uur gelukkig want duurde best toch wel lang allemaal.! Om 22.15 NLse tijd kwam ik dus aan en was mijn bagage er gelukkig! Het is een klein vliegveld en het wordt gelijk duidelijk dat het WK hier heel erg belangrijk is. Overal hangen Ghaneze vlaggen en voetballen. Door deur waar ik door heen moest was een goal..Bij de aankomsthal stonden wel tien mannen met bordjes in hun handen om mensen op te vangen. Na een telefoontje naar de organisatie kwam niet veel later ook de persoon die mij op kwam halen. Vincent, en onderweg naar de auto leuk gekletst. Hij zei Zuid-Afrika is geen Afrika en dat mensen hier of over voetbal of politiek praten. Haha. Tijdens de rit mn ogen uitgekeken; dit is echt Afrika. Aankomst bij het hostel gelijk gaan slapen. Gelukkig airco op de kamer.

Vrijdagochtend sprak een meisje mij aan die ook op de kamer sliep. Zij is ook Nederlands en van dezelfde organisatie. Yess! Niet meer alleen..;) Ik was al heel erg aan het bedenken hoe ik dit allemaal ging doen alleen..word je toch wel een beetje zenuwachtig. Na het ontbijt toch maar naar buiten gegaan om de omgeving te verkennen, ondanks de regen. Het had namelijk de hele nacht keihard geregend! Gelukkig drupte het nog maar iets. Het was wel heel klam.

Ik weet niet zo goed hoe ik de omgeving kan omschrijven...Als eerste kan ik jullie zeggen dat wij ons enorm bekeken voelen, mja ook wel logisch! Alle taxi's toeteren om je aandacht te krijgen en af en toe hoor je Ubruni oftewel blanke..! Gelijk ben een bank geld kunnen pinnen met mn credit card dus dat was wel fijn. Op een gegeven moment sloegen we links af en leek het net of we in een film terecht waren gekomen. Heftig!! Het was zo'n enorme armoede dat het gewoon zo moeilijk is voor te stellen of uit te leggen. Ik wil het deze week nog op de film zetten zodat jullie over 2 maanden kunnen zien wat ik bedoel. Alles leeft op straat! Verderop was een markt, maar daar zijn we nog maar niet op geweest, want dat was nog erger! Overal eten met vliegen er op etc. etc. We keken onze ogen uit en vielen van de ene verbazing in de andere. Sorry, echt niet beter uit te leggen!

Na deze cultuurshock (zo kun je het wel noemen) terug gegaan naar het hostel en daarna vrij snel weer naar buiten. We wilden richting Osu, de Oxfordstreet van London. Hebben heel veel gelopen, maar niet kunnen vinden. Toen voor het eerst gebruik gemaakt van een taxi. Voor 4 Cedi (iets meer dan 2 euro) bracht hij ons terug. In het hostel hebben we met een paar Ghanezen voetbal gekeken. Echt geweldig! De Ghanezen zijn voor NL want ze willen Brazilie er uit hebben. De mensen zijn zo enthousiast, super om te zien! Na een doelpunt werd er gedanst en geschreeuwt. Het was wel zenuwslopend hoor! \

's Avonds tijdens het eten hebben we de wedstrijd van Ghana gekeken. Het was hier erg druk, maar super gezellig. In de eerste minuut toen Ghana de bal afpakte werd al gejuicht. Haha. Bij het doelpunt barstte het feest los! Iedereen dansen/ schreeuwen/ klappen, dit is nog eens feesten! Bij de penalty van Gyan werd er al gedacht dat we gewonnen hadden, maar helaas. Wat ik wel grappig vond is dat de er een paar mensen op stonden toen Mensah de penalty wilde nemen. Of ze al wisten dat hij ging missen... Helaas eindigde het in een drama voor Ghana!! :( Volgende dag waren alle vlaggen op auto's en andere vlaggetjes enzo veel al weg. Ze zijn nu voor NL! :D Zal een mooi feestje worden van de week.!

Vandaag begon de dagweer vroeg. Zijn met de taxi naar het nationaal museum geweest, maar de chauffeur bracht ons naar het verkeerde.Dit was een national 'park' van de eerste president.Een enorm modern monument. De mensen vertellen echt met veel trots over deze man. Hij heeft twintig jaar gebalsemt in een kist gelegen waar mensentegen betaling hem konden zien. Deze kist stond ook in het museum. Nu ligt hij samen met zn vrouw onder het monument. De gekste dingen stonden in het museum, zoals een bed en kast uit zijn studententijd...Bijde uitgang kwamen we twee jongens(Oliver en Philip) tegen waarwe een tijd mee hebben staan praten en die ons de weg wezennaar het nationaal museum. Ditstelde niet veel voor, maar was toch wel even leuk om gezien te hebben. Het gedeelte over de slaven was wel heel interessant!Toen weer terug naar het hostelen voetbal gekeken. Rond 17.00u waren we het hostel toch wel zat en bedachten we om met de taxi naarOsu te gaan. Erg leuk!! Hier kwamen we Philip weer tegen die ons vertelde waar we konden eten. Echt een leuke straat! Veel kraampjes en ook veel meer jongere mensen.

Nu zit ik hier in het hostel mijn verhaal aan jullie te typen. Ik heb nog zoveel meer te vertellen, (over Oliver & Philip, de omgeving etc etc) maar dan ben ik nog wel even bezig en heb nog maar 7 minuten dus laat het hierbij. Morgen komen de andere vier Nederlanders en waarschijnlijk nog meer vrijwilligers.

Ik probeer woensdag ofzo weer een verhaal te plaatsen, dan ben ik halverwege de introductieweek en heb ik de halve finale gezien! ;)

Voor nu heel veel liefs uit Afrika en tot snel!

X Marije

Ps. succes/ sterkte dinsdagavond!

Nog 2,5 week tot mijn grote avontuur in Ghana!

Lieve allemaal,

Zoals als de meeste van jullie al weten, vertrek ik 1juli om 09.30u met Alitalia voor 7 weken naar Ghana. De eerste week is een introductieweek en daarna ga ik zes weken vrijwilligerswerk doen in een weeshuis.

Jaa, het is nu zeker dat ik een weeshuis ga helpen. Afgelopen donderdag heb ik te horen gekregen waar ik ga helpen. Ik ga werken in Gomoa Buduatta Orphanage. Dit is een weeshuis wat ligt in Bawjiase. Dit is een dorpje ergens in the middle of no where en een uur rijden vanaf de hoofdstad Accra. Verder is het ongeveer 12 km naar een wat groter dorp/ stad genaamd Budumburam waar de dichtstbijzijnde internet service is! ;-) Onderaan het adres waar eventuele brieven/ kaarten heen gestuurd kunnen worden...:-p

Het (erg arme!) weeshuis heeft ongeveer 22 kinderen in de leeftijd van 2-11 jaar. In dit weeshuis ga ik helpen met koken, wassen (op zn Ghanees!) en ook helpen met het wassen en aankleden van de kinderen. Verder natuurlijk de kinderen heel veel aandacht en liefde geven, maar ook lesgeven in engels en rekenen. Ik werk doordeweeks van 07.30u tot 17.00u. In de weekenden dus op pad om het land te verkennen. Ben heel erg benieuwd! Gomoa Buduatta is opgericht door Mr. Moses Ocloo die heel erg graag de arme mensen in de samenleving wilde helpen. Bij deze Mr. Moses Ocloo (64 jaar) zal ik zes weken in huis verblijven. Hij is samen met twee vrouwen (62 en 52 jaar) mijn gastgezin. Erg leuk! Maar eerst verblijf ik ruim een week in een hostel in Accra. Ik kom donderdagavond aan, en maandag begint mijn introductieweek waar ik ook de plaatselijke taal zal leren; Twi. Maar ik heb dus eerst nog een paar dagen tijd om te acclimatiseren, de stad te verkennen en om met jullie mijn eerste avonturen te delen.

Mijn eerste avontuur heb ik alweerbeleefd; het aanvragen van mijn visum in Den Haag. Vroeg aangekomen in Den Haag gingen mijn moeder en ik op weg naar de ambassade. Om 10.00u gaat de ambassade open, maar wij waren er een kwartiertje eerder. Gelukkig konden we al naar binnen en in de wachtkamer plaatsnemen. Vijf wachtende voor ons, dus dat viel nog mee. Niet veel later kwam er een Ghaneese man binnen, die net een dictator leek. Mijn moeder mocht niet eens zuchten, dat werd gelijk afgestraft met een boos gezicht en een opmerking 'what was that?' Één en al gezelligheid dus bij de ambassade.

Een half uur later dan de officiële begintijd van de aanvraag, beginnen ze dan met mensen binnen roepen. Niet veel later was ik aan de beurt, maar kreeg mijn visum niet. Er stond geen datum op een brief van de Ghanese organisatie SYTO terwijl dat wel moet. Na een telefoontje naar Travel active werd de brief met datum alsnog gefaxt en gelukkig nog redelijk op tijd kreeg ik wel een visum! Een week later heb ik hem op kunnen halen, en stond toen binnen 10 minuten weer buiten. Die is binnen!

Volgens mij heb ik nu de meeste dingen/ spullen wel in huis. Wil nog wel wat dingen kopen voor de kinderen en mijn gastgezin. Nog even bedenken wat. J Afgelopen donderdag ook mijn eerst malariapil genomen, even afwachten of ik geen vervelende bijwerkingen krijg. Anders kan ik hier gewoon mee doorgaan. Het voordeel is dat ik ze maar één keer in de week hoef in te nemen, wat dus veel geld scheelt! Volgende week maar eens beginnen met mijn spullen in te pakken. Kwam er vanavond achter dat ik 2 koffers mee mag van 23 kilo per stuk ipv 1. Scheelt dus weer een hele hoop! :-D.

Dit was mijn eerste berichtje over mijn grote avontuur in Afrika! Waarschijnlijk is het volgende verhaal vanuit het warme Ghana.

Tot snel!

Liefs, Marije

Adres in Ghana:

SYTO Accra

Opposite UNDP Office

P.O. Box 9732

Accra Region-Accra