Dag lieve trouwe volgers!

Woensdag was ik in Kasoa om weer een verhaal te plaatsen van mijn avonturen van vorige week, maar helaas hield internet er halverwege mee op! Heb mn verhaal dus maar uitgeprint, zodat ik hem nu over kan typen. Momenteel ben ik in Accra en zit ik een Apple shop achter de computer. Wat een luxe! ;) Samen met Bibi zijn we naar de Accra mall gegaan waar ik net tien minuten geleden mn eerste echte cappuccino heb gedronken! Ow wat is dat heerlijk! Dat is echt iets wat ik wel mis hier. Haha. Vooral de mensen die mij goed kennen, weten dat ik gek ben op koffie! Nu dus maar even mn verhaal over typen en mijn avonturen weer met jullie delen.

Er zullen trouwens niet heel veel verhalen van mijn kant komen want ik ga al weer bijna naar huis! Nog ruim een week en dan zit ik in het vliegtuig naar het luxe leventje. Best raar, maar vind het ook wel fijn om weer naar huis te gaan! Heb wel het idee dat ik ruim genoeg hebben kunnen doen in het weeshuis en ook voldoende heb kunnen zien van het land en de cultuur. Merk wel dat het steeds meer begint te kriebelen om naar huis te gaan en ben steeds meer aan het aftellen. Komt ook omdat ik al wat van mensen afscheid heb genomen. Juliette, vorige week Anne en morgen Bibi. Toch voel ik mij hier ook wel thuis. Afgelopen maandag toen ik terug kwam van het weekend reizen had ik echt wel een gevoel van thuiskomen. Kreeg een dikke knuffel van Mebe (een vd werksters) en de kinderen geven je ook elke keer een warm welkom. Echt fijn!

Vorige week maandag kwam Bibi samen met twee duitse meisjes terug van reizen. Deze week zijn we dus met zn vijven. Woensdag ben ik samen met Anne, Marian en twee kinderen (Richard & Leticia) naar Kasoa gegaan om in kopen te doen voor ons afscheidsfeest. Deze zouden we eigenlijk vrijdag hebben, maar de duitse meiden vonden het leuk om dit ook mee te maken en vroegen aan ons of wij het wilden verplaatsen. Het maakt ons niet uit welke dag, dus het is donderdag geworden! Anne gaat nu dus ook een dagje eerder naar Accra want ze gaat met de duitse meiden mee. In Kasoa alle ingredienten gekocht voor Jollof Rice met kip. Ruim voldoende voor alle kinderen en gasten; 33 kilo rijst bijvoorbeeld. Muziek en uitnodigen van gasten wordt geregeld door de zoon van Moses. Drank kunnen we in het dorp krijgen.

Donderdag was het dus tijd voor ons afscheidsfeest. 's Ochtends hadden we al alle stoelen klaar gezet en heb ik Grace geholpen met koken. Maar dat hou je geen tien minuten vol. Je zit heel erg in de rook en begint dus verschrikkelijk te tranen. Ik was het niet gewend zijn Moses ;) en hun waren niet voor niets zo zwart... Hier in Ghana kennen ze onze strakke tijdschema's niet en als je een tijd zegt als iets begint zullen ze altijd te laat of halverwege komen. Het is normaal hier, maar ik kan er niet aan wennen. Rond half 3 begon Comfort dan eindelijk met het openingsgebed en kon het feest officieel beginnen. Er werden aardig wat speeches gehouden, maar helaas was dit vaak in het Twi. Beetje jammer op je eigen feest, mja niets aan te doen. Af en toe heeft Moses wel even een beetje vertaald wat hij aan de gasten vertelde maar krijgt toch weinig mee. Op een gegeven moment was het tijd voor onze openingsdans. Dansen met de werksters en de kinderen. Erg leuk! Ook werden we door Moses geintroduceerd bij de gasten en werd er verteld wat wij allemaal gedaan hebben voor het weeshuis. 's Morgens hoorden wij ook dat we moesten speechen, dus hebben ook nog even een paar woorden gesproken. Voornamelijk de mensen bedankt voor hun gastvrijheid enzo. Verder die middag veel gedanst en heerlijk gegeten. Heb echt een topmiddag gehad en het was een zeer geslaagd feest!

Vrijdagochtend heb ik afscheid genomen van Anne en beide Christina's. Bibi ging het weekend nog even mee naar Accra, dus bleef alleen achter bij de kinderen. Best raar, maar opzich ook wel even fijn om een dagje alleen te zijn. 's Ochtends bij het weeshuis gebleven, maar de tijd gaat toch wel heel erg langzaam. Na de lunch ben ik naar huis gelopen en daar maar even mn was gedaan. Na een tijdje ben je het alleen zijn toch wel zat, je gaat nadenken en krijgt beetje heimwee naar huis. Rond 16.00u maar teruggegaan naar het weeshuis en voor het eten met Moses en Mebe naar haar dorp gereden. Hier haar familie ontmoet en toen met Moses een biertje gedronken. Hij vond het namelijk zielig dat ik alleen was, dus zijn even wat gaan drinken. Echt heel lief! In het begin moest ik wel even aan deze man wennen, maar het is een schat van een man en hij heeft heel veel voor je over!

Zaterdagochtend ben ik voor het eerst alleen gaan reizen met de trotro. Ik weet nu hoe het allemaal werkt en waar ik uit moet stappen, dus vind het niet zo erg. Het heeft ook wel weer wat, en ik wordt er allemaal maar beter van! ;) Dit keer mocht ik voorin de trotro zitten. Je ziet toch wat meer en zit ook wel wat relaxter! Ik heb trouwens nog geen last gehad van mijn wagenziekte! Vraag me niet hoe het kan in die trotro's, maar het gaat nog steeds goed! Haha.

In Accra heb ik afgesproken met Karin. Hebben elkaar gelukkig vrij snel kunnen vinden! Toen samen naar Koforidua en vanaf daar een trotro gepakt naar de Boti Falls waar we Dinant ontmoetten. Hier zijn we met zn 3en naar de watervallen gelopen. Je merkt wel dat je conditie achteruit gaat hier, want na het trap lopen was ik al buiten adem. Watervallen waren mooi, maar niet echt bijzonder. Dat heb ik wel vaker met dingen hier. Toen zijn we naar de bijzonder palmboom gelopen. Een palmboom met drie stammen in plaats van een. Het begin van het pad ging nog prima en vroegen ons af waar de boom stond, maar halverwege werd het pad veel minder! Veel klimmen, rotsen en boomstammen. Soms hele gladde stukken en toch best eng op je slippers en een grote rugzak op je rug! Op een gegeven moment zijn we verkeerd gelopen. We moesten namelijk de enorm steile berg op! Doodeng!! Ik was er echt klaar mee en het huilen stond mij nader dan het lachen! Vooral als de Ghanezen je bemoedigende woorden gaan toespreken van je bent er bijna..Gr! Uiteindelijk zijn we veilig bovengekomen, maar vraag me niet hoe. Boven even uitgerust en is Dinant naar de palmboom gelopen. Was niet echt boeiend, hij liep er zelfs voorbij! Haha. Karin en ik zijn vast begonnen aan de terug weg want we vonden het mooi geweest! We moesten namelijk ook dezelfde weg terug! Gelukkig ging het dalen wel beter dan klimmen, maar helaas ook nog wat stukjes moeten klimmen. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik terug was bij de ingang. Haha. Bij de ingang konden we vrij snel een trotro krijgen maar er was alleen voldoende plek voor twee mensen. ik zat dus met 1 been op een klapstoeltje bij de schuifdeur die open bleef staan (stel je even voor..). Dit omdat 2 mannen die het geld innen, in de deuropening stonden. Doodeng en levensgevaarlijk! Het leuke was nog dat ik een dikke trien naast me had zitten die zich niet tegen hield in de enorme haarspeld bochten! Heb me dus voor 3 mensen tegen moeten houden! Pff stom mens. Onderweg ook nog bijna een schaap aangereden! Kon dr ook nog wel bij. Was blij dat we er waren. Toch bedankt Caspar de Haan schilderwerken. Haha! Dat stond op het busje! Zie je wel veel vaker hier; busjes uit NL of Duitsland. Toen naar Akosombo gereden waar we een hotel hebben gezocht en na het eten gelijk zijn gaan slapen. Zondagochtend met de trotro richting boot gereden. Hier een ticket gekocht voor de cruise over Lake Volta. Helaas was het niet zulk mooi weer, maar het was toch wel een leuke cruise! Lekker gegeten en ze hadden ook een live band. De mensen maken er hier echt een feestje van! Teruggekomen aan land (vijf uur op de boot gezeten) richting Atimpoku waar we de nacht hebben doorgebracht. Ik had weer genoeg meegemaakt voor een weekend! Haha. Maandag teruggegaan naar Buduatta. Vanaf Koforidua weer alleen gereisd wat prima ging! Mijn zelfvertrouwen is echt wel gegroeid hier!

Maandagmiddag kwamen er twee meiden uit zweden maar die blijven maar twee weken voor vrijwilligerswerk. Woensdag dus Kasoa, maar het was heel slecht weer! Donderdag hebben de kinderen vakantie gekregen en 's middags met de chief bier gedronken. Was weer heel erg gezellig! Ook nog Ghanese soep met hem gegeten maar dat was heel erg scherp! Eten is hier indd vaak wat scherper, maar dit was wel heel erg! Mond stond letterlijk in brand. Haha. Toch ook weer geprobeerd. Trouwens ook Konkonte (van Cassave) en Bangku (van mais) geprobeerd maar niet een succes! Vooral Konkonte niet. Van de structuur ga ik echt over mn nek. Eten is trouwens wel veel beter geworden de laatste weken dus dat is wel fijn. Nog wel rijst en spaghetti, maar met meer smaak! Maar kijk toch uit naar de bruine boterham met kaas, koffie, mama's appeltaart etc. Haha!

Trouwens, bouw van de wc huisjes is begonnen en vordert prima! Het ziet er al echt goed uit. Ben heel benieuwd naar het resultaat! Na het weekend zal het al weer verandert zijn.

Vandaag dus met Bibi laatste dagje in Accra en morgen ga ik alleen richting Takoradi! Hier 2 dagen doorbrengen. Maandag waarschijnlijk Busua, schijnt een heel mooi strand te zijn dus ben benieuwd. Dan beginnen mijn laatste dagen bij het weeshuis en zaterdag richting Accra om zondag terug te vliegen! Voor degene die mij op willen halen van Schiphol; 05.45u. Haha!

Lieve allemaal, ik kijk er naar uit om jullie allemaal weer te zien en al mijn verhalen aan jullie te vertellen en natuurlijk alle foto's en films te laten zien! Fijn weekend en tot heel snel!

Liefs xx uit Ghana