Lieve allemaal,

Donderdagavond ben ik veilig gearriveerd op het vliegveld van Accra! Hoe is het daar? Lekker warm? ;)

Het begon allemaal donderdagochtend om 05.15u.Toen ging de wekker en kon het grote avontuur beginnen. Rond 6.00u reden we weg richting Schiphol. Samen met mn ouders, broertje en Anne & Andre koffie gedronken en toen was het wel tijd om afscheid te nemen. Het voelde best raar om alleen de douane door te gaan. Hier moest gelijk mijn tas gecontroleerd worden. Had er helemaal niet aangedacht dat er een schaar in mijn first aid kit zat. Gelukkig was alles verder goed en mocht ik door inclusief schaar! Ik kon vrij snel hierna boarden dus dat scheelde weer. Wat Andre al voorspelde klopte: Je bent nog niet in de lucht of je krijgt al wat te drinken! Haha. Volgens planning kwamen we aan op Rome. Enorm vliegveld en heel onduidelijk. Ik moest voor mn vlucht naar Accra nog inchecken, maar naar meerdere keren vragen en zoeken was het nog niet gelukt. Uiteindelijk een kleine incheckbalie van Alitalia gevonden, hij wist alleen niet zeker of mijn bagage wel aan zou komen, maar dacht het wel.. Helaas konden we pas een uur na planning boarden, dus had al vertraging. Verder was de vlucht wel oke, nog een tussenstop in Nigeria gemaakt. Hier kwamen ongeveer 10 Nigerianen het vliegtuig schoon maken (stofzuigen enzo :P) en toen konden er nieuwe mensen boarden. Na een uur weer de lucht in. Nu maar voor een half uur gelukkig want duurde best toch wel lang allemaal.! Om 22.15 NLse tijd kwam ik dus aan en was mijn bagage er gelukkig! Het is een klein vliegveld en het wordt gelijk duidelijk dat het WK hier heel erg belangrijk is. Overal hangen Ghaneze vlaggen en voetballen. Door deur waar ik door heen moest was een goal..Bij de aankomsthal stonden wel tien mannen met bordjes in hun handen om mensen op te vangen. Na een telefoontje naar de organisatie kwam niet veel later ook de persoon die mij op kwam halen. Vincent, en onderweg naar de auto leuk gekletst. Hij zei Zuid-Afrika is geen Afrika en dat mensen hier of over voetbal of politiek praten. Haha. Tijdens de rit mn ogen uitgekeken; dit is echt Afrika. Aankomst bij het hostel gelijk gaan slapen. Gelukkig airco op de kamer.

Vrijdagochtend sprak een meisje mij aan die ook op de kamer sliep. Zij is ook Nederlands en van dezelfde organisatie. Yess! Niet meer alleen..;) Ik was al heel erg aan het bedenken hoe ik dit allemaal ging doen alleen..word je toch wel een beetje zenuwachtig. Na het ontbijt toch maar naar buiten gegaan om de omgeving te verkennen, ondanks de regen. Het had namelijk de hele nacht keihard geregend! Gelukkig drupte het nog maar iets. Het was wel heel klam.

Ik weet niet zo goed hoe ik de omgeving kan omschrijven...Als eerste kan ik jullie zeggen dat wij ons enorm bekeken voelen, mja ook wel logisch! Alle taxi's toeteren om je aandacht te krijgen en af en toe hoor je Ubruni oftewel blanke..! Gelijk ben een bank geld kunnen pinnen met mn credit card dus dat was wel fijn. Op een gegeven moment sloegen we links af en leek het net of we in een film terecht waren gekomen. Heftig!! Het was zo'n enorme armoede dat het gewoon zo moeilijk is voor te stellen of uit te leggen. Ik wil het deze week nog op de film zetten zodat jullie over 2 maanden kunnen zien wat ik bedoel. Alles leeft op straat! Verderop was een markt, maar daar zijn we nog maar niet op geweest, want dat was nog erger! Overal eten met vliegen er op etc. etc. We keken onze ogen uit en vielen van de ene verbazing in de andere. Sorry, echt niet beter uit te leggen!

Na deze cultuurshock (zo kun je het wel noemen) terug gegaan naar het hostel en daarna vrij snel weer naar buiten. We wilden richting Osu, de Oxfordstreet van London. Hebben heel veel gelopen, maar niet kunnen vinden. Toen voor het eerst gebruik gemaakt van een taxi. Voor 4 Cedi (iets meer dan 2 euro) bracht hij ons terug. In het hostel hebben we met een paar Ghanezen voetbal gekeken. Echt geweldig! De Ghanezen zijn voor NL want ze willen Brazilie er uit hebben. De mensen zijn zo enthousiast, super om te zien! Na een doelpunt werd er gedanst en geschreeuwt. Het was wel zenuwslopend hoor! \

's Avonds tijdens het eten hebben we de wedstrijd van Ghana gekeken. Het was hier erg druk, maar super gezellig. In de eerste minuut toen Ghana de bal afpakte werd al gejuicht. Haha. Bij het doelpunt barstte het feest los! Iedereen dansen/ schreeuwen/ klappen, dit is nog eens feesten! Bij de penalty van Gyan werd er al gedacht dat we gewonnen hadden, maar helaas. Wat ik wel grappig vond is dat de er een paar mensen op stonden toen Mensah de penalty wilde nemen. Of ze al wisten dat hij ging missen... Helaas eindigde het in een drama voor Ghana!! :( Volgende dag waren alle vlaggen op auto's en andere vlaggetjes enzo veel al weg. Ze zijn nu voor NL! :D Zal een mooi feestje worden van de week.!

Vandaag begon de dagweer vroeg. Zijn met de taxi naar het nationaal museum geweest, maar de chauffeur bracht ons naar het verkeerde.Dit was een national 'park' van de eerste president.Een enorm modern monument. De mensen vertellen echt met veel trots over deze man. Hij heeft twintig jaar gebalsemt in een kist gelegen waar mensentegen betaling hem konden zien. Deze kist stond ook in het museum. Nu ligt hij samen met zn vrouw onder het monument. De gekste dingen stonden in het museum, zoals een bed en kast uit zijn studententijd...Bijde uitgang kwamen we twee jongens(Oliver en Philip) tegen waarwe een tijd mee hebben staan praten en die ons de weg wezennaar het nationaal museum. Ditstelde niet veel voor, maar was toch wel even leuk om gezien te hebben. Het gedeelte over de slaven was wel heel interessant!Toen weer terug naar het hostelen voetbal gekeken. Rond 17.00u waren we het hostel toch wel zat en bedachten we om met de taxi naarOsu te gaan. Erg leuk!! Hier kwamen we Philip weer tegen die ons vertelde waar we konden eten. Echt een leuke straat! Veel kraampjes en ook veel meer jongere mensen.

Nu zit ik hier in het hostel mijn verhaal aan jullie te typen. Ik heb nog zoveel meer te vertellen, (over Oliver & Philip, de omgeving etc etc) maar dan ben ik nog wel even bezig en heb nog maar 7 minuten dus laat het hierbij. Morgen komen de andere vier Nederlanders en waarschijnlijk nog meer vrijwilligers.

Ik probeer woensdag ofzo weer een verhaal te plaatsen, dan ben ik halverwege de introductieweek en heb ik de halve finale gezien! ;)

Voor nu heel veel liefs uit Afrika en tot snel!

X Marije

Ps. succes/ sterkte dinsdagavond!