Goedemiddag lieve allemaal!

Hoe is het daar in Nederland? Ik hoorde/ lasdat mensen die zich aangemeld hebben voor de mailinglijst geen mail krijgen als ik een verhaal plaats. Heel gek want ik heb dat wel aangevinkt als ikmijn verhaal wil opslaan zeg maar...Mja, met gaat alles goed! Ben momenteel in Kumasi met Anne, Karin, Juliette & Dinant. Vermaken ons prima, alleen wat wel raar is dat alles gewoon dicht is op zondag. Terwijl het toch de tweede grootste stad is in Ghana... We gaan dus eerst maar even een uur internetten en dan willen we naar het paleis van de Ashanti koning. Verder moeten we nog even kijken. Juliette & Karin gaan vanavond richting huis, wij vertrekken morgen. Gaan morgen samen met Dinantvia Bosumtwi Lake weer terug richting huis. Ik begin mn verhaal maar weer waar ik vorige keer geeindigd ben ;-).

Zaterdags zijn we na het ontbijt van de kinderen met de tro tro richting het strand gereden. Totaal met 18 kinderen, 2 vrijwilligers, chauffeur met hulpje, lerares, en zoon vd eigenaar van weeshuis (Kenneth) op weg. Het paste allemaal, maar met 2 kinderen op je schoot is toch best zwaar. Aangekomen bij het strand was het nog vloed en de golven waren heel hoog. Het was trouwens voor het eerst dat alle kinderen meegingen met een dagje uit. De vier kleinsten gaan normaal niet mee, maar wij wilden ze er natuurlijk bij hebben! Een paar kinderen opgetild en richting het water met gelopen. De kleinsten vinden het nog heel eng! Gelukkig werd het water wel wat rustiger en konden we het zwembad in. Ze hebben op dit strand een zwembad gemaakt waar dan zeewater in stroomt. Heel handig! Mja, de kinderen kunnen allemaal niet zwemmen, dus een voor een met kind op je armen het water in. Je kon wel redelijk staan, dus dat scheelt. Zo waar begon de zon ook nog eens flink te schijnen, terwijl die nacht daar voor het met bakken uit de hemel kwam. Het moest vast zo zijn! Kinderen hadden het enorm naar hun zin en zijn al blij met een slokje water! Hebben ze heerlijk verwend met brood, koekjes, spekjes en stroopwafels. Zulk genieten!! We waren denk ik rond 10u op het strand en om 16u gingen we weer met het busje terug. Twee slapende kinderen op je schoot is nog zwaarder! Heel erg moe, maar nog meer voldaan kwamen we terug bij het weeshuis. Wat een topdag! Na het eten gelijk naar huis gegaan, want we waren kapot.

Zondagmorgen na het ontbijt zijn we met de kinderen naar de kerk in het dorp gelopen. Dat wilden we ook wel een keer meemaken! Dus hup met 18 kinderen over straat naar de kerk. Hier aangekomen was het redelijk rustig, maar werden wel gelijk welkom geheten door de pastoor. De dienst zou om half 10 beginnen, maar begon kwartiertje later. Op zn Afrikaans dus! De kerk stroomde aardig vol en het was echt heel indrukwekkend om het mee te maken. De mensen maken er hier echt een feestje van met heel veel dans en zang! Ik mocht ook filmen, dus heb het vastgelegd! ;) De dienst was wel in de lokale taal, dus hebben er niet veel van begrepen maar dat geeft niet. Er werd een paar keer voor ons (het weeshuis) gebeden, en dat ging dan wel in het engels. Behoorlijk indrukwekkend toch. Bijna aan het eind van de dienst werd er eten verdeeld. Wij kregen een mand vol met mais en tomaten. Zoo lief! Je weet niet hoe je de mensen moet bedanken, krijgt gewoon tranen in je ogen. De kinderen hebben twee/ drie dagen lang van het mais genoten!

Maandag was volgens mij niet zo'n boeiende dag. Deze week ben ik gaan lesgeven bij de andere klas, maar merk wel dat ik dat moeilijker vind. De klas is opgesplitst in twee. De allerkleinsten, en de wat oudere die echt les krijgen. Heb dus geprobeerd die kinderen les te geven, maar best lastig als de kleinsten er doorheen schreeuwen etc. Dinsdag verder ook niet veel bijzonders gebeurd wat ik mij nu even kan herinneren.

Woensdagochtend was wel weer even heftig. Zijn samen met Mr. Moses en een lerares naar een dorpje gereden waar we een tweeling gingen bezoeken. Deze twee meisjes komen misschien bij ons in het weeshuis en gaan dus nu even kijken hoe ze zijn zeg maar. Dit dorpje was echt heel erg arm en bijna geen een kind gaat hier naar school! Meisjes waren heel klein voor hun leeftijd. Hadden al gehoord dat eentje niet kan lopen. Ik loop naar dat meisje toe om te kijken of ze met hulp kan lopen en als je haar handen pakt kan ze wel lopen. Beter dus al dan we dachten. Ze vond het wel heel eng, dus gelijk huilen. Andere meisje was iets groter en ook heel bang. Als je gezegd had dat dat ene meisje 2 was had ik het ook geloofd. Zijn dus vier. De tranen sprongen bijna in mn ogen, want de moeder had dus totaal geen uitdrukking op dr gezicht. Later hoorden we pas dat ze al tien jaar geestelijk ziek is. (Was hij even vergeten te vertellen!) Het is dus zo, ze heeft zeven kinderen, en elke keer als het kind weer kon lopen ging ze het dorp uit naar een ander dorp en ze kwam dus altijd zwanger terug. Heftig dus!! Maar de meisjes komen binnenkort naar het weeshuis, dus hoop dat we ze hier een goed thuis kunnen geven. Maar dat weet ik haast wel zeker! Verder die dag rustig aan gedaan, is toch best pittig twee weken achter elkaar bij het weeshuis zijn. Behoorlijk vermoeiend! Ben dus echt blij dat we vrijdag weggaan. Even een break tussendoor is wel prettig merk ik wel.

Donderdag zouden we met Mr. Moses naar zijn dorp gaan, maar dat ging niet door want iemand van Syto (organisatie) kwam langs om de planning van volgende week vrijdag door te nemen. Die cultuurdag..Lekker rustig aan gedaan dus.

Vrijdagochtend vroeg naar het weeshuis voor ontbijt, want resulteerde dat we om 8u in de eerste tro tro zaten. Top planning! Maar had ik denk ik niet moet zeggen, want op een gegeven moment stonden we dus een tijdje vast. Wel weer wat meegemaakt: begon dus een vrouw spontaan te bidden voor iedereen en een dienst te houden. Veel zang weer en zo ben je weer een half uur verder. Aangekomen in Accra werden we aangesproken door een man die ons de weg wees naar het busstation. Hier dus de bus in gegaan richting Kumasi. Alleen nog een uur moeten wachten voor dat we vertrokken. Ze wachten hier tot de bus echt vol zit! Nouja, eindelijk op weg! Zat niet heel comfortabel.! Naast een behoorlijke stevige tante met twee kinderen dus na een uurtje had ik al geen gevoel meer in mn kont. De eerst 180 km was namelijk half asfalt half zandweg met enorme gaten! Paar km na het tanken kwam er iemand achter dat ie zn tas vergeten was bij het tankstation, dus konden weer terug. Fijn!! Uiteindelijk om 16.30u kwamen we aan in Kumasi en hebben taxi gepakt naar het hostel waar de rest al was. Aangekomen bleek onze kamer onder water te staan : wc wilde niet stoppen met doorspoelen.

Maar goed, verder niet veel gedaan die dag.

Zaterdagochtend begon goed...Ik kwam terug van het douchen en er was redelijke paniek in de kamer...Karin heeft dr hoofd gestoten aan de ventilator! Ze had een behoorlijke jaap boven dr oog, dus op naar het ziekenhuis. Werden hier gelukkig gebracht door een meisje in opleiding anders hadden we de goede ingang niet zo snel gevonden. Het nieuwe gedeelte zag er echt top uit! Heel mooi en schoon. Na ongeveer 3 uur stonden we weer buiten en zijn we richting de markt gegaan. De grootste van West-Afrika. Wat een hel was dat zeg!! Pff! Stel je even voor: Koninginnedag in A'dam en dan 100x zo groot en 20x zo druk ongeveer. Verder hoor je alleen maar Ubruni en wordt je heel veel aangeraakt. Niet echt leuk. Verder die middag beetje rondgelopen en eind van de dag toch souvenirs kunnen scoren.

Het is nu zondag en hier is dus alles dicht! Heel apart voor zo'n grote stad!! Mja, we gaan zo maar even naar het paleis.

Dit was mijn verhaal weer voor vandaag. Nog even wat foto's plaatsen en dan zit mn tijd er weer op. Voor meer foto's kijken even op de site van Anne! anneghana072010.reismee.nl

Fijne dag en tot snel!

Kus Marije