Dag lieve Ubruni's!

Zo word ik elke dag wel een paar keer genoemd. Dit staat voor blanke (officieel: iemand van achter de horizon) wat ik vast al een keer eerder geschreven heb. Hoe is het in NL? Hoorde van het noodweer en de hitte. Hier is het weer wel oke. Temperatuur is prima, maar geen zon. Vannacht heeft het weer heel veel geregend. Volgens mij was ik met mijn verhaal bij zondag gebleven, dus laten we daar maar weer verder gaan! ;) Veel meegemaakt in een week tijd, dus kan een lang verhaal worden. Heb nog drie kwartier op de teller staan, dus dat moet lukken! Haha.

Zondags zijn we met de trotro richting Kakum National Park gegaan. In Cape Coast was het markt, dus waar we op moesten stappen voor de trotro was het enorm druk! De chauffeur had de snelheid er goed in zitten, pff! Met deze snelheid probeerde hij de gaten in de weg te ontwijken.. Zowaar ben ik niet misselijk geworden en zijn we zonder kleerscheuren uit de trotro gekomen! Aangekomen bij het park hebben we even gewacht op Juliette & Karin. Toen zijn we met zn 4en naar de ingang gelopen want Dinant en Alexandra konden we niet bereiken vanwege geen verbinding. Bij de entree moesten we eigenlijk 30 Cedi pp betalen, maar kon gelukkig aan tonen dat we van Syto, dus student, zijn en werd het bedrag gehalveerd. Kregen heel leuk een badge met de tekst Non-Ghanian child.. Samen met een grote groep en gids gaan lopen/ klimmen. Het was een behoorlijke klim, maar we waren boven. Hier hingen de bruggen waar we over heen gingen lopen. Het was een rondje van 7 bruggen. Na de eerste twee is Juliette gestopt (hoogtevrees), en ik was ook blij dat we er waren. Het wiebelt namelijk heel erg als je met meerdere mensen op zo'n ding loopt. In het park geluncht en toen terugggegaan naar de hoofdweg voor een trotro. Een taxichauffeur wilde ons wel brengen, maar nee gezegd. Hij wilde toch niet luisteren en reed ons achterna. Dinant overlegd en toch jaa gezegd. Het was alleen een vd kleinste taxi's die er zijn, en daar moesten we dus met zn 6en! in!. Met zn 4en op de achterbank en Dinant & ik voorin. Wat een lol! Onderweg moesten we nog stoppen voor de politie, weet niet wat de chauffeur gezegd heeft, maar we mochten doorrijden. Na het eten bij het weeshuis heeft oma ons naar mensen waar we voetbal mochten kijken. Heel gastvrije en lieve mensen! Na de wedstrijd werden we met de auto naar huis gebracht, want het was te donker om te lopen. Ik ben wel trots op onze jongens! ;) Goed om te horen dat ze onthaald zijn als helden in Amsterdam.

Maandag was dan de eerste officiele werkdag in het weeshuis. Na het ontbijt hebben we de kinderen ontbijt gegeven en daarna begon de les. Ik geef vandaag (en ook de rest van de week) les aan de upper class. Dit zijn zeven kinderen: Sarah, Moses, Irene, Michael, Fousti, Richard, Leticia. De eigenlijke lerares Marian heeft me even snel uitgelegd wat ik moest doen en toen kon ik beginnen. Zij doet verder helemaal niets, ze zit er een beetje bij en corrigeert de kinderen. Behoorlijk wennen en lastig als je nooit voor de klas hebt gestaan! De eerste les was ICT, maar dat is bijna niet te doen omdat je geen computer hebt. Dus je moet het toetsenbord enzo op het bord uit gaan tekenen en maar hopen dat ze het snappen. Na een korte break van een kwartier stond wiskunde op het rooster. Halverwege de les werden we weggeroepen door Mr. Moses en hebben toen een hele tijd met de werkers in het kantoor gezeten. Nogmaals uitgelegd wat wij moeten doen etc. Hebben aangegeven dat we de kinderen ergens mij naar toe willen nemen; het wordt het strand. Verder vandaag de chief van het dorp ontmoet. Hij kwam langs bij het weeshuis. Hier een hele tijd met hem gepraat over voetbal, Nederland, school etc. Een leuke man!

Dinsdag hebben we voor elk kind twee stuks kleding meegenomen om uit te delen. Als ontbijt hadden we dit keer wat extra's; een soort pap van mais met suiker. Wel geproefd, maar vind het niet echt lekker! Na het ontbijt hebben we de kinderen een voor een bij ons geroepen om te passen en foto's te maken. Ze waren er erg blij mee! Vandaag een beetje samen met Marian les gegeven. Gisteren (maandag) bleek ze ziek te zijn. Wat ik nog steeds moeilijk vind is dat de kinderen hier worden uitgelachen als ze iets fouts doen of iets geks zeggen. Verder wordt er bijvoorbeeld met engels gelezen. Richard heeft moeite met lezen, maar ipv hem meer aandacht te geven, wordt hij overgeslagen. Elke dag na de les wordt de groep in twee rijen gesplitst en gaan ze danken voor de dag. Anne was nog even naar huis geweest, want waren vanmorgen voor Julie kleren vergeten. Ze had mini stroopwafels meegenomen. Jullie hadden de kindern moeten zien genieten, geweldig!! Verder hebben ze ons 's middags meegenomen naar het dorp. Een kind op mn nek en twee aan de hand! ;) We werden met de auto naar huis gebracht, omdat we al zo veel gelopen hadden. Verder even met John (waarbij we slapen) verse mais gegeten. Jeej groenten!! Want dat krijg je hier gewoon niet..

Woensdag kregen we les van Mr. Moses. Geschiedenisles over Ghana. Helaas was dit niet heel leuk. Kinderen werden behoorlijk naar beneden gehaald. Ow jij zit in klas 4? Wie heeft je dat verteld? Je blijft gewoon zitten dit jaar. Dit is niet gek hier, maar vind het nog steeds moeilijk. Als een opgave na wordt gekeken in het schrift, wordt het schrift daarna op de grond gegooid, wat betekend dat ze klaar is met nakijken en dat ze het op kunnen halen. Verder heb ik die middag de kinderen van de upper class een ezelsbruggetje geleerd. Ze konden namelijk vanmorgen niet vertellen hoeveel maanden een jaar heeft etc. Heb ze nu dus het foefje met de knokkels geleerd. Daarna wat sommetjes (April + June) gegeven om te kijken of ze het snappen en ze gebruiken inderdaad mijn foefje, dit geeft een erg voldaan gevoel! Samson was vanmiddag erg aanhankelijk, maar hij is heel stil en verlegen dus je weet nooit goed wat er aan de hand is. Het bleek dus dat ie honger had. Het was alleen pas 16.15u , dus duurde nog wel even voordat ze avondeten kregen. Heb hem stiekem meegenomen naar kantoor waar ik een klein stukje Sultana heb gegeven, ik kon het gewoon niet aanzien! 's Avonds met Mr. Moses naar de chief van het dorp gereden. In zn huis nam de chief plaats op zn troon. Jaa het is echt een troon! Helemaal gekleed in traditionele kledij hebben we daar even gepraat. Toen naar de plaatselijke 'bar' gereden en daar wat gedronken. Dat 'wat' was een FLES bier van 625 ml! Halleluja! Vraag me niet waar ik het gelaten heb, maar hij was leeg. Een leuke avond gehad en gezellig gekletst met de chief.

Gisteren met Mabena (meisje van 3) naar het ziekenhuis gelopen. We verdenken haar namelijk van malaria. Het bord aan de straat beweerd 'friendly service' maar wij hebben dat wel anders ervaren! We werden gecommandeerd te zitten en toen werd er niet al te vriendelijk een thermometer onder dr oksel gestoken. Daarna moest ze op de weegschaal. Als laatste kreeg ze een prik in de vinger voor de test. Het bleek inderdaad dat ze malaria heeft. Toen nog even op de dokter moeten wachten. We vertelden dat ze drie was, waarop de dokter zei dat ze beter eten moeten krijgen. (Alle kinderen zijn klein voor hun leeftijd) Hierna kregen we medicijnen. Een heel vies ruikend, dik drankje, paracetemol en nog 2 soorten pillen. Ze voelt zich nu weer prima, heeft weer praatjes en lacht!! Helaas had ik die morgen weer een huilend kind bij me; Madame, I am hungry! Mn tranen stonden in mn ogen, mja je kan daar niet gaan huilen. Gelukkig kregen ze vrij snel lunch! Die middag kwam de chief langs om ons twee verse kokosnoten te brengen. Deze hebben we 's avonds verdeeld en elk kind een stukje gegeven. Zulk genieten!

Momenteel zit ik in een internet cafe in Kasoa. Hier gaan we wat boodschappen doen voor morgen. We gaan morgen namelijk met alle kinderen naar het strand! Heb dr veel zin in. Even wat leuks doen met de kinderen. :D. Vanavond waarschijnlijk weer even met de chief wat drinken.. De 30e hebben we een soort cultuurdag bij het weeshuis. Er komen ongeveer 20 Amerikanen en 105 gasten uit het dorp. Ben benieuwd. Die dag daarna hebben we een begrafenis in het dorp; dat wordt een hele ervaring denk ik.

Verder gaat hier alles goed! Het is nog wel even wennen voor de klas staan en vooral moeilijk als de kinderen honger hebben of naar beneden worden gehaald. Toch probeer ik dit een beetje naast me neer te leggen en te genieten van hun lach op het gezicht! Er zijn al weer twee weken voorbij, dus de tijd gaat best snel. Dit weekend blijven we hier. Morgen dus strand en zondag misschien kerk. Volgend weekend met de NLers naar Kumasi. Dit wordt waarschijnlijk een lang weekend; vrijdagochtend weg en maandag eind van de middag terug.

Dit was het even voor nu! Jullie hebben weer wat te lezen! ;) Mn grote broer is veilig aangekomen in China en heeft ook al verhalen en foto's geplaatst hoorde ik, dus als jullie je vervelen..Haha!

Nogmaals medaasi voor alle reacties en tot snel!

Dikke kus uit Ghana

X